X-RAZIEH-X

سرپرست بخش‌های گردشگری، اخبار +علم و دانش
کاربر کادر مدیریت
سرپرست بخش
مدیر تالار
ویراستار
ناظر انجمن
خادم المهدی
سطح
0
 
تاریخ ثبت‌نام
دسامبر 28, 2020
ارسالات
381
پسندها
413
دست‌آوردها
63
سن
21
محل سکونت
سرزمین عجایب
سکه
74
انسان ابتدایی، فارغ از خواسته های خویش، از آن چه طبیعت در اختیار او نهاده بود عرصه ای به عنوان سرپناه تعریف می کرد. این سبک از رفتار، متعلق به دوره ای است که ابزارهای در اختیار انسان، اعم از آن چه در دست می گرفت و آن چه در ذهن داشت در ساده ترین اشکال خود و ناتوان از اعمال تغییرات در محیط اطرف بودند. به تدریج انسان قانع غار نشین عصر حجر به ابزارهایی دست یافت که امکان اعمال تغییر بر آن چه او را احاطه کرده بود، فراهم ساخت. نخستین بنا ها و ابتدایی ترین خانه های انسان ساخت را باید محصول این عصر از حیات انسان- ابزار به شمار آورد. به تدریج، رشد این دو در کنار هم زمینه ای را فراهم ساخت تا انسان از مرحله اعمال تغییر به مرحله سلطه بر محیط برسد، سلطه ای که با انقلاب صنعتی به اوج خود رسید و نشانه های آن را در تمامی ارکان زندگی انسان، از آن چه بر تن داشت تا آن چه در آن ساکن بود می توان مشاهده کرد، طبیعت مقهور در برابر قدرت انسان و انسان هایی در خدمت انسان های دیگر. آن چه در این دوره زیبا، پیچیده یا شگفت انگیز لقب می یافت نیز در اختیار کسانی بود که بر کسان دیگر اختیار داشتند اما انقلاب صنعتی و طلوع دوره فردیسم (Fordism) با معجزه تولید انبوه عرصه ای جدید را در برابر جامعه نهاد، عرصه ای که در آن بسیاری از افراد قادر بودند آن چه را که به پسند دیگران زیبا و پیچیده نام گرفته بود در اختیار داشته باشند. اما طی این تحول، زمانی فرارسید که صدها انسان به شکلی واحد دوستدار چیزی یکسان شدند، همگی مانند هم آن را به کار گرفتند و این چرخه را تا آن جا پیش بردند که جز نگاه هایشان تفاوتی در بینشان زنده نماند. اما همین مردگی جدید زمینه ای را فراهم کرد تا انسان های دربند ابزار، سر به طغیانی برای خواستن آن چه خود می خواهند، بردارند. انسان به مرحله ای از تکامل می رسید که هر کس قادر بود راوی خود از زیبایی باشد و چیزی را در اختیار گیرد که برای خود تعریف کرده یا به قامت او برایش تعریف کرده بودند. اما این بار ابزارها همپای آن چه در ذهن انسان می گذشت تکامل نیافتند. انقلاب دیجیتال و ورود بی توقف رایانه ها به تمامی لایه های زندگی انسان پلی بود بر شکاف میان آن چه انسان در ذهن تصویر می کرد با آن چه قادر به ساخت آن بود. ابزارهای این عصر به گونه ای تعریف شدند تا تحول و تکامل، جزئی جدایی ناپذیر از آن باشد و خلق تنوع به تعداد تفکرات انسان ها را ممکن سازد. تنها به کمک این ابزارها و قابلیت آن ها در یکپارچه ساختن مراحل تفکر، طراحی و ساخت بود که عرصه برای تولید انبوه خواسته های انسان ها فراهم شد و معیار ساخت از «همه چیز برای یکی» عصر تاریک و «یک چیز برای همه» دوران تولید انبوه، به «هزاران خواسته برای هر کس» تغییر یافت. معماری که ظرفی برای حضور انسان بود، در طول تاریخ به همراه او و ابزارهایش شکل خود را تغییر داده، از غارهای عصر حجر تا دخمه های غارگونه عصر دیجیتال.
 
بالا