کافه دیروز

باران از صبح بی‌وقفه می‌بارید. خیابان‌های شهر زیر نور چراغ‌ها برق می‌زدند و آدم‌ها، بی‌آنکه به هم نگاه کنند، از کنار هم می‌گذشتند. در انتهای یکی از کوچه‌های قدیمی، کافه‌ی کوچکی بود که روی تابلوی چوبی‌اش فقط یک کلمه نوشته شده بود: «دیروز» عجیب‌تر از اسم کافه، صاحبش بود. پیرمردی که هر روز،...