روباه و ماه

باران می‌بارید و ساعت از دوازده شب گذشته بود. روباه در لانه‌اش به یارش می‌اندیشید. «چه تراژدی زیبایی...» با خودش فکر کرد: «چرا تنها هستم؟» اما هرچه اندیشید، پاسخی پیدا نکرد. کم‌کم سپیده از راه رسید و روباه در خوابی رؤیایی فرو رفت. شب بعد، باران دوباره جنگل را در آغوش گرفته بود. روباه هر شب...